Osteoporoza jest powszechnym schorzeniem układu kostnego, spowodowanym zmniejszeniem gęstości mineralnej naszych kości, m.in. wapnia. Kojarzy się głównie z osobami starszymi, jednak choruje na nią już co trzecia kobieta w okresie pokwitania. Chorobę warto rozpoznać jak najszybciej, aby zastosować odpowiednie leczenie i nie dopuścić do licznych złamań kości. Jak więc rozpoznać osteoporozę?

Objawy

Niestety, najczęściej pierwszym objawem jest pierwsze złamanie kości. Choroba ta nazywa jest “cichym złodziejem kości”, dlatego chory nie ma objawów w postaci bólów kości, czy stawów. Niektóre złamania są na tyle delikatne, iż często bezobjawowe. Jednak garbienie się (tzw. wdowi garb), czy niewielkie zmniejszenie wzrostu najczęściej sugeruje zmiany w kręgosłupie. Nietypowe złamania, np. po stosunkowo lekkim urazie (potknięcie się, lekkie uderzenie) sugerują osteoporozę.

Jak w takim razie sprawdzić, czy jesteśmy chorzy?

Z powodu braku lub skąpych objawów w czasie rozwoju choroby bardzo ważne jest poddanie się badaniu densytometrycznemu – tłumaczy specjalista z ortopedycznej Kliniki Ortodentika w Łukowie. To bezinwazyjne badanie może określić gęstość naszych kości, klasyfikując do 3 grup: norma, osteopenia i osteoporoza. Przynależność do grupy określa wskaźnik T score:

  • powyżej – 1 norma
  • -1 do – 2,5 osteopenia (stan przed osteoporozą, nieleczony może do niej doprowadzić)
  • poniżej -2,5 osteoporoza.

Badanie densytometryczne zalecane jest przede wszystkim kobietom w okresie pokwitania, wszystkim w starszym wieku oraz palącym papierosy. Niespełnienie kryterium densytometrycznego nie wyklucza jednak ryzyka złamania niskoenergetycznego, które jest najistotniejszym objawem klinicznym osteoporozy. Ważne są również inne czynniki np. występowanie osteoporozy w rodzinie. Dlatego też został stworzony specjalny kalkulator, określający ryzyko złamania w ciągu 10 lat.

Powyższe badania razem z badaniami obrazowymi (Rtg) są niezbędne do postawienia diagnozy.

Czynniki zachorowania

Istnieje wiele czynników, mających wpływ na rozwój choroby. Są to przede wszystkim: starszy wiek, pokwitanie (płeć żeńska), występowanie osteoporozy w rodzinie, małe spożycie wapnia w dzieciństwie, przyjmowanie przewlekle glikokortykosteroidów, palenie papierosów, alkoholizm.

Jeśli jesteś obciążony choć 1-2 powyższymi czynnikami, warto udać się do specjalisty w celu wykonania niezbędnych badań podmiotowych, przedmiotowych, obrazowych, analitycznych oraz densytometrii.

Jak bronić się przed osteoporozą?

Chorobę tę można opóźnić lub nawet jej zapobiec stosując profilaktykę.

Bardzo istotnym czynnikiem profilaktycznym jest dieta bogata w wapń oraz witaminę D. Witamina D wytwarzana jest przez nasz organizm w skórze pod wpływem światła. Dzieje się tak głównie latem, natomiast jesienią i zimą promienie słoneczne docierają do nas w znikomej ilości. Zalecana jest wtedy suplementacja wit. D (u nastolatków 600-1000 IU, a u dorosłych 1000-2000 IU na dobę).

Wapń jest zawarty głównie w nabiale. w. Około 1000 mg wapnia jest zawarte np. w 3–4 szklankach mleka, 1000 ml kefiru, 700 ml jogurtu, 100–120 g sera żółtego. W przypadku ograniczonego spożywania nabiału, należy rozważyć jego suplementację.

W przypadku pojawienia się pierwszych złamań należy jak najszybciej skonsultować się ze specjalistą z dziedziny ortopedii oraz jak najszybciej wdrożyć kompleksowe leczenie!

 

Więcej informacji na ortodentika.pl